leftfield

 leftfield your experimental field come up with us
 


2017/04«2017/05 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 »2017/06
     
上記の広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。
新しい記事を書く事で広告が消せます。

     
In de begeleidende blurp wordt al direct duidelijk gemaakt hoe deze Japanse artiest over muziek denkt:
Waarbij ik denk dat hij "aufhebend" bedoelt, oftewel verheffend. En als er dan toch een labeltje op geplakt moet worden, hij prefereert "Post sampling kinetic nonhierarchical nonlinear nonequilibrium forth world muziq". Klinkt dus als iets abstracts, alhoewel we hier niet veel wijzer van worden.
Wat we krijgen zijn vijf vrij lange abstracte soundscapes waar veel zwaar vervormde, en soms zelfs onherkenbare stukken stem in verwerkt zitten. Let wel, het vermijd power-electronics excessen zoals we dat gewend zijn van bijvoorbeeld Sutcliffe Jügend. Noch valt het in de categorie "geleuter" zoals Kenji Siratori dat graag mag doen (als noot terzijde; ik heb besloten dat die man zich maar het beste kan beperken tot dark ambient, daar is ie erg goed in. Hij lijkt helaas een andere mening toegedaan). Nee, de stemgeluiden zijn exact dat, geluiden. Geluiden die dienen als ruw bronmateriaal die worden verweven in de muziek, bijvoorbeeld op "Potala Sympathy For Autism". Grote delen van het openingsnummer "Hegelian Distress (Song For Ituji)" zijn ook rond dit soort patronen met stemgeluiden gebouwd. En verder dus veel, bij gebrek aan een betere omschrijving, rustige, abstracte soundscapes. Merzbow-achtige escapades doen zich niet voor. Echt dark ambient wordt het nergens, echte muren van noise evenmin. Alhoewel een nummer als "Newest Bolshevik District" in de buurt komt van dat laatste.

Vind ik dit een aanrader? Moelijk, ik merk dat het album me nog erg aantrekt, maar evenmin erg afstoot, zelfs niet na herhaaldelijke luistersessies. Mijn neiging om hier stimulerende middelen bij te halen en het dan nog eens te proberen, geeft een goede indicatie van hoe stimulerend dit album op mij werkt. De middelste drie nummers, die enigszins richting "herkenbare" dark ambient en noise neigen, bevallen me wel. "Interessant" is nog de beste omschrijving die bij mij naar bovenkomt, en dan niet op een eufemistische manier bedoelt. Leuk om als luistermuziek eens een nummertje van tussen andere dingen door te weven. Hoezeer je dit zult waarderen zal erg afhangen van je verdraagzaamheid richting abstracte geluiden. Afraden zal ik dit album niet, daarvoor zit er domweg... nou ja, teveel interessants in dus. Ik blijf voor de verandering eens lekker neutraal.

- songsoverruins
The accompanying blurp on the website immediately clarifies how this Japanese artist thinks about music:

"Musical things mean nothing to me.
Rather music may be 'aufheben' for me."


I think he means "aufhebend", which is German for "elevating". And if there is a label to be attached, he prefers "Post sampling kinetic nonhierarchical nonlinear nonequilibrium forth world muziq". Sounds like something abstract, although it doesn't help us much.

What we get are five, rather long, abstract soundscapes containing a lot of heavily distorted, sometimes unrecognisable, vocals. Mind you, it avoids power-electronic excesses we are used to from, for instance, Sutcliffe Jügend. Neither does it fall under the banner of "babbling" as Kenji Siratori likes to do (as a note aside: I have decided he should stick to dark ambient, which he does well. Unfortunately he seems to have other ideas on that front). No, the vocal sounds are exactly that, sounds. Sounds that serve as raw material that are being woven into the music, as in "Potala Sympathy For Autism". Large parts of the opener "Hegelian Distress (Song For Ituji)" are also build around these kinds of vocal landscapes. And then there are of course, for want of a better description, the abstract soundscapes. You won't find Merzbow-like escapades here. It doesn't really turn into dark ambient, or into walls of noise. Although a track like "Newest Bolshevik District" comes close to the latter.

Can I recommend this release? Difficult question. I find that the album neither attracts, nor repels me, even after repeated listening. My tendency to get some hallucinogenics and try again might be an indication of how stimulating I find this album to be. The middle three tracks, that sort of tend towards "recognisable" dark ambient and noise, are most to my liking. But "interesting" is still the best descriptor that comes up. Without wanting to sound euphemistic. Possibly it would be nice to mix a track at random in between other things. How much you will appreciate this will likely depend on how well you can stomach abstract sounds. I won't dissuade you on this album, there is simply too much... well, interesting stuff happening here. No, I'll remain neutral on this one for a change.

スポンサーサイト

トラックバック

http://makryham.blog71.fc2.com/tb.php/34-f7dc1836

プロフィール

makryham

Author:makryham
FC2ブログへようこそ!

最近の記事
最近のコメント
最近のトラックバック
月別アーカイブ
カテゴリー
ブログ内検索
RSSフィード
リンク
ブロとも申請フォーム

この人とブロともになる

上記広告は1ヶ月以上更新のないブログに表示されています。新しい記事を書くことで広告を消せます。